حفاظت فردی: استفاده از یک ماده دورکننده مؤثر مثل DEET روی بدن یا لباس می­ تواند از حمله کک ­ها جلوگیری کند. اما یکی از معایب استفاده از این روش آن است که دورکننده ­ها فقط چند ساعت روی بدن فعال باقی می­ مانند. انجام یک حفاظت فردی طولانی­ مدت می­ تواند با استفاده از گردپاشی لباس­ ها یا با استفاده از لباس­ های آغشته به حشره ­کش به دست آید.

روش­ های ساده بهداشتی: کک­ ها و تخم ­ها، لاروها و پوسته ­هایشان را می ­توان با جارو نمودن کف ساختمان و یا شستن آن برطرف نمود. به این منظور می ­توان از جاروی برقی نیز استفاده نمود. شستشوی کف ساختمان با مواد پاک­ کننده (دترجنت)، حشره­ کش و یا محلول نفتالین در بنزن توصیه می ­شود. در این صورت باید مراقب بود تا بخار بنزن استشمام نشود.

کاربرد حشره­ کش ­ها: داخل و خارج ساختمان­ ها به طور معمول مورد سمپاشی قرار می ­گیرند. برای مبارزه با کک­ ها، سمپاشی باید به صورت نقطه ­ای و نه به صورت کلی انجام شود. سمپاشی باید در اتاق خواب، محل استراحت حیوانات، زیر فرش، داخل ترک­ ها و شکاف­ های موجود در کف ساختمان و گوشه فرش در محلی که دیوار و کف با هم تلاقی می­ کنند، متمرکز شود. سمپاشی قسمت خارجی ساختمان را می­ توان در صورتی که شرایط آب و هوایی امکان رشد و نمو کک ­ها را در اماکن خارجی فراهم نموده باشد بر کلیه اماکنی که توسط حیوانات اشغال شده است، متمرکز نمود. قبل از سمپاشی باید اتاق­ ها، محل ­های استراحت حیوانات و مبلمان دارای روکش­ های نرم را کاملاً تمیز نمود. یک سمپاش دستی یا سمپاش تراکمی می ­تواند برای سمپاشی به میزان 4 تا 8 لیتر به ازای هر 100 متر مربع مورد استفاده قرار گیرد. عموماً یک بار سمپاشی برای برطرف­شدن مشکل کفایت می ­کند.

منبع: آشنایی با بندپایان آفت بهداشتی و روش ­های مبارزه با آنها (برای کارشناسان بهداشت محیط)، مصطفی غفاری، مهردا ضرابی، نشر موفق، 1389.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *